Geert had in de loop van de week een wedstrijd gevonden in Henegouwen, een wedstrijd over een goeie 13km. We besloten om daar te gaan lopen. Het zag er een leuke wedstrijd uit, eens toegekomen zagen we Patricia delvael en haar man Stefaan. Die wisten ons te vertellen dat het een zwaar parcours was met enkele piitige hellingen in en ze vertelden ons ook dat de laatste kilometer nog goed bergop was. De start gaf hen alvast goed gelijk, het was direct bergop. De tegenstand mocht er ook wel zijn, met Abdelhadi El Hachimi, Stefan Vandenbroeck, Christian Nemeth en nog enkele Walen. Er waren heel veel lopers aanwezig, een grote groep van 1100lopers ging van start. Ik ging mee voorin, al waren er direct twee atleten vandoor, Stefan en Abdelahdi, de twee sterkste lopers van dit grote pak. Daarachter een groepje waar ik kon aanhaken, al wou ik wat overhouden voor de komende hellingen en die kwamen sneller dan verwacht, want in de eerste 7km ging het constant bergop-bergaf, met nog wat stukken tegenwind maakte het lopen zeer lastig. Ik kreeg het wat lastig rond de 6km, dit met de laatste weken rust en lichte opbouw was dit normaal (mijn langste duurloop in Februari was 12km), na 8km ging het langs de vaart en wa het eindelijk vlak lopen. Ik kwam er goed door en het ging veel beter. Aan 10km moesten we nog eens door het bos en over een helling om dan wat te dalen en dan te beginnen aan de laatste zware helling. Ze hadden het voordien gezegd en het was waar ook, het was een pittig einde. Ik kwam als 8ste over de meet en was tevreden met het resultaat, het was een geslaagde test. Geert volgde iets verrderop en werd 20ste, en was hiermee tweede in zijn categorie. Dan kwam mijn zoetje, ze liep een zeer sterke wedstrijd en eindigde knap als vierde dame. Zeer tevreden konden we terug naar West-Vlaanderen. Op naar de volgende :)

Zondag stond ik aan de start voor de opening van het OLC, de eerste wedstrijd was de corrida van 't sas. Het parcours was terug helemaal gewijzigd, dit terug door werkzaamheden. Ik zat er wat mee in of het goed zou gaan omdat ik de week ervoor slechts tweemaal had gelopen. Nadat ik zondag mijn voet had omgeslaan in Uitbergen, heb ik mijn voet goed laten rusten. Bij de start zag ik dezelfde lopers van het criterium, ook Bert Deschodt stond aan de start en die is de laatste tijd goed bezig. Bij de start was het iemand anders die snel was gestart, ik ging er achter en nam snel over. Ik bleef op een goed tempo doorgaan en al snel moest hij een gaatje laten. In de bochten voelde ik  steeds wat mijn voet maar op de rechte stukken kon ik goed doorgaan. Achter mij zag ik Bert Deschodt dichter komen op Tom Van Driessche. De eerste van twee ronden kon hij nog wat blijven hangen maar in de tweede ronde werd het gat plots veel groter. Al moest ik in de bochten steeds goed vertragen, de voorsprong bleef. Zo kon ik voor de derde maal op rij de corrida winnen, Bert liep nog voorbij Tom met een schitterende eindspurt naar een knappe tweede plaats. Even later werd Geert knap achtste en werd hiermee eerste veteraan. Mijn zoetje had wat last van een mindere dag maar werd toch nog vierde dame, en werd hiermee zelfs eerste in haar categorie, dus zo wonnen we alledrie in onze categorie. Op naar de volgende :)

Zondag ging het richting Uitbergen waar mijn zoetje en ik allebei gingen crossen, voor mijn zoetje was het eens testen tussen de aangesloten lopers om te zien waar ze zou uitkomen. Een grote test voor haar, maar ze starte zonder stress omdat ze nog nooitt tegen deze vrouwen had gelopen. Ze ging zeer goed van start en zat al snel in een mooi groepje. Ze bleef mooi meegaan en liet zich niet doen. Op het einde moest ze wel het groepje wat laten gaan maar ze bleef goed doorgaan en eindigde zeer knap als zesde senior. Ze liep een super wedstrijd en ik was dan ook zeer fier op haar. Dan was het aan mijn beurt, ik mocht nu zeker niet onder doen, ik ging goed mee, er vormde zich direct een kopgroep van 8. Ik zat goed in het groepje met o.a. Francis Vansteenbrughe, Vital Gahungu, 2 nederlanders en trainingsmakkers, Stijn Fincioen en Tom Vanslambrouck. Die laatste bepaalde het tempo in het begin, de groep begon wat uit te rekken maar bleef nog bij elkaar. Tot ik in een scherpe bocht mijn voet omsloeg, ik kon in het begin nog goed doorgaan tot ik meer last begon te krijgen van mijn enkel. In de bochten moest ik steeds vertragen, dan op de rechte stukken kon ik terug wat doorgaan maar in een cross met veel bochten is dat niet genoeg. Ik kon mijn achtste plaats nog vasthouden maar meer zat er jammer genoeg niet meer in. Vital Gahungu won de wedstrijd voor Stijn Fincioen en een Nederlander, Tom Vanslambrouck werd vierde.

Zondag stond de run en bike op het programma, ik ging samen met mijn broer van start. Ik ging al het lopen doen en mijn broer al het mtb'en. Bij de start was ik zeer goed weg maar dan begonnen de anderen met wissellen en werd het lastig om te blijven volgen. Ik ging op een goed tempo door en alles ging goed tot aan de zware modderstrook. Daar had mijn broer het lastig (wellicht wat te warm gekleed) waardoor we het tempo wat moesten laten zakken. Ik beslistte dan maar om wat te helpen en heb hem dan maar wat geduwd, zo gingen we wat vlotter erdoor. Het was nog lastig zo maar we bleven doorgaan.Toen we terug op de straat kwamen ging ik vol door en al snel haalden we terug een duo in. Zo eindigden we als vijftiiende duo. Het was een zeer leuke ervaring en zo deed ik terug iets samen met mijn broer. Mijn zoetje deed samen met haar vader mee en samen werden ze knap zesde bij de gemengde duo's. Op naar de volgende dus.

De afgelopen week stond in het teken van afwachten, steeds weer naar de weerberichten kijken en hopen dat het zaterdag zou doorgaan. Af en toe eens gebeld of het zou doorgaan, er werd gezegd dat er een definitief besluit ging komen om 12u30, dus dan nog maar eens gebeld, en het ging door :)

Ik had ondertussen al besloten om de 5km te lopen, want met z'n koude was het voor mij niet aangeraden om lang diep te gaan met zo'n koude. Heb al eens een longontsteking opgelopen en dit wil ik niet meer meemaken. Toen we van start gingen trok ik goed door en al na de eerste bocht was het duidelijk dat het tussen Lieven Vandebroucke en mezelf zou gaan. Lieven bleef aanhaken maar na een kleine kilometer moest hij dan toch een gaatje laten, ik ging goed door en kon op het strand een mooi tempo aanhouden. Op de terugweg was het wat uitkijken op de paadjes om niet te vallen maar ik kon mijn plaats vasthouden en zo won ik de eerste wedstrijd vvan het jaar, voor Lieven Vandebroucke en Elie Hoet. Ietsje later werd mijn zoetje ook knap eerste, ze liep een sterke wedstrijd en eindigde met dezelfde tijd als vorig jaar en dit met zo'n weer, echt sterk bezig.

Een beetje later was het dan de start  van de tien kilometer, ditmaal terug met een Stieperaere aan de start, maar ditmaal koos mijn broer voor de lange afstand. Mijn zoetje en ik bleven samen bij hem en hij liep een sterke koers. Hij was als laatste vertrokken en hij bleef maar lopers inhalen. Hij kwam aan in 56'30" wat voor hem zeer goed is en zeker in zo'n slecht weer. Stijn Fincioen won de 10,3km voor de tweede keer, sterk gedaan.

Na de prijsuitreiking was het de tombola en jawel, mijn zoetje won de hoofdprijs. Het was een superbegin van het nieuwe jaar. Ik wil mijn ouders bedanken om in zo'n weer te komen supporteren, jammer dat Geert en Carine wat teveel sneeuw zagen vallen om lags te komen. Op naar de volgende :)

Over 2009 kan ik kort zijn, het was een superjaar.

Ik liep 64 wedstrijden en won er 32 van. Ik won twee criteriums en liep super op de wedstrijden die ik in het rood had aangeduid op mijn programma. Ook mijn zoetje liep een knap jaar, ze werd vaak gehaasd door haar vader die dit super deed en haar ondertussen goede raad gaf. Ook bedankt aan Carine om ons steeds te voeren en aan mijn ouders om te komen supporteren. Hopelijk heeft mijn broer de loopmicrobe goed vast en zien we hem nog meer in loopwedstrijden in 2010.

Alvast voor iedereen een gelukkig, sportief en liefdevol 2010 toegewenst.

Net al vorig jaar namen we terug deel aan de kerstcorrida van Langemark. Dit jaar stonden er twee meer aan de start, namelijk mijn broer en mijn zoetje haar vader Geert. Het was terug een zeer frisse editie, jammer genoeg hadden we niet echt de tijd gehad om wat aan die temperaturen te wennen. Voor de start zag ik al enkele goeie lopers, het beloofde snel te gaan. Toen we gestart waren ging het niet zo snel, ik ging naar de kop en begon geleidelijk aan te versnellen. Al snel waren we met een groepje van vijf weg, met daarin Steven Vandecasteele, Aleksander Stekic, Francis Vansteenbrughe en ploegmakker Dieter Brouckaert. In de strook tegenwind moesten Steven en Aleksander lossen. Ik was al blij dat ik welicht op het podium ging staan. Na een goeie ronde begon Francis stevig te versnellen, ik ging bewust niet mee en liet de twee gaan. Ze liepen een 50 tal meter voor me toen ik zag dat Dieter moest lossen in de strook tegenwind. Ik kwam redelijk snel terug bij Dieter en nam direct over. Zo gingen we met z'n tweeen de laatste ronde in. Ik bleef steeds op kop lopen en bleef op een goed tempo verder gaan om Steven op een goede afstand te houden. Ondertussen liep francis niet meer verder weg van ons, maar we kwamen ook niet dichter. Bij het ingaan van de laatste honderden meters zette ik mijn spurt in, Dieter ging niet mee waardoor ik tweede werd, ik kwam door mijn spurtje nog iets dichter op Francis maar hij was te sterk en dus was hij de verdiende winnaar. Dieter werd derde, Steven vierde. Vorig jaar zat ik net naast het podium als vierde, ditmaal net naast de overwinning, maar ik ben zeer tevreden met mijn prestatie. Beter zat er niet in. Geert werd even later knap vijfde veteraan, terwijl mijn zoetje ook als vijfde in haar reeks over de meet kwam (zevende in totaal) ze had wat last van de ademhaling maar liep wel terug 1'20" sneller dan vorig jaar. Ikzelf liep ook 45" sneller dan in 2008. Mijn broer finishte knap binnen het uur (57'), ook voor hem een uitstekend resultaat. Zo waren we alle vier tevreden. Bedankt aan mijn ouders en mijn zoetje haar ouders om in dit koud weer daar stil te staan, ook bedankt aan alle supporters, had er nog veel die mijn naam riepen en dat doet echt deugd. Op naar de volgende dus :)

Met dank aan Herman en Martine voor de foto's

Zondag trokken we naar Waregem om er deel te nemen aan de "kerstloop" (of sinterklaasloop). We gingen alle drrie van start op de 10km. Geert en Lies om wedstrijd te lopen en ik om mijn zoetje te hazen. Het was alvast beter weer dan de jaren voordien, het lag wel nog nat van de ochtendbuien. Om 15u30 gingen we van start. We begonnen direct met een goed tempo te zoeken dat we steeds konden aanhouden. Mijn zoetje liep steeds als vijfde dame en kwam ook zo aan in 40'12", ofwel een goeie drie minuten sneller dan 2jaar terug. Geert had een iets mindere dag maar liep toch nog een vlot tempo. Tevreden keerden we terug naar huis, op naar de volgende.

Zaterdag trokken we met z'n allen naar Gistel om er mee te lopen in de route 62, een wedstrijd over 12km. Eens aangekomen begon de wind echt door te komen. Bij de start nam ik al snel de leiding samen met Lorenzo Coopman die de 4km liep. Ik ging op een goed tempo door en had toen Lorenzo afdraaide al een kleine 100m voor op Alexander Stekic en Didier Verstraete. De eerste zes kilometer kon ik echt vlot doorlopen, ook omdat het mee wind was maar dan begon het pas echt. Vanaf dan was het 6km tegenwind. Ik bleef mijn voorsprong vergrootten maar liep niet echt meer voluit. Maar de wind maakte het wel lastig en ook de 2 bruggen die we over moesten. Ik kwam als eerste over de meet, het was mijn 32ste overwinning van het jaar. Nog nooit heb ik er zoveel kunnen winnen, waardoor 2009 echt een superjaar is. Ietsje later werd Geert knap vijfde en werd hiermee tweede veteraan, hij loopt iedere week sneller en sneller. Even later kwam ook mijn zoetje als eerste over de meet, zo waren we terug allebei winnaar. Zo konden we tevreden terug huiswaarts keren, op naar de volgende.

Op woensdag 11november stonden we traditiegetrouw in Ploegsteert aan de start, ditmaal koos ik eens voor de halve marathon. Mijn zoetje en Geert kozen voor de 8km, zij mochten dan ook als eerste starten en deden het zeer goed, Geert werd vierde in zijn categorie, mijn zoetje werd knap zevende dame en liep 40" sneller dan vorig jaar. Twintig minuten na hun start was het aan mij om ook te schitteren. De start ging razendsnel en daar had el hachimi een groot aandeel in want hij stoof weg, was precies voor een korte cross, hij liep van begin tot einde aan de leiding. Ikzelf was goed gestart maar zat net enkele meters achter een groep van zo'n tien man. Na een tweetal kilometer kwam ik erbij samen met Chopin (sterke Franse loper) maar lang duurde het niet want er kwam een Keniaan aan de kop lopen en die ging wat te snel, ik moest het groepje laten gaa,. Een kilometer verder zag ik ook dat Francky Hernould had gelost. Ik bleef op een constante afstand van Fraancky lopen. Ik had wel niet echt een supergevoel in de benen maar heel slecht was het nu ook weer niet, ik bleef tot aan kilometer 14 op dezelfde afstand hangen tot ik plots eens rechtdoor ging terwijl we naar rechts moesten, dus was het stoppen en terug keren. Ondertussen was die loper die net achter mij zat bij mij gekomen en verseneldde direct, ofwel was het bij mij gebroken want mijn benen wilden plots niet echt meer vooruit. Het werden nog lange kilometers tot het einde want de wind maakte het ook nog eens zeer lastig lopen. Ik kwam zo als zestiende over de meet in 1u11', niet echt tevreden en met pijn in de kuiten, het was een eenzame wedstrijd want ik liep een 18kilometer helemaal alleen. Jammer maar het kan niet iedere keer prijs zijn, op naar de volgende en we zien wel.

Vrijdagavond gingen we dan met heel de bende gaan eten en bowlen, dit op Tom Compernolle zijn verjaardag, hij zou er 34 geworden zijn. Het werd een goeie avond waar er mooie herineringen werden bovengehaald.

Zondag ging het dan richting Brugge, het was terug de Run For Fun. Een wedstrijd over tien kilometer en dit langs de mooie vestingen in Brugge. Jammer genoeg begon heet hevig te regenen net voor de start waardoor het precies op een cross leek. Ik ging in het begin mee met de kopgroep en toen we halfweg de eerste ronde waren plaatste ik een versnelling, niemand volgde waardoor ik al snel een mooie voorprong had. Ik bleef op mijn tempo doorlopen, maar lette toch steeds goed op in de bochten want die lagen toch wel gevaarlijk. Zo kwam ik als eerste over de meet. Iets later werd Geert vijfde, hij blijfty sneller en sneller lopen. Hij werd tweede in zijn categorie. Nog ietsje later kwam ook mijn zoetje als eerste over de meet. Het was terug een goed weekend (weekje). Op naar de volgende.

Zaterdag ging het redelijk vroeg in de dag naar de paarderenbaan in Waregem. Daar vond de 52ste cross der jongeren plaats. Mijn zoetje moest er al om 12u lopen, een cross van 2km. Eigenlijk iets te kort voor haar maar ze had er zin in en kon beslag leggen op een knappe tweede plaats. Om 16u was het dan aan mij, ik liep er dit jaar de lange cross. Van bij de start ging ik op kop lopen en probeerde om mijn eigen ritme te vinden. Al snel waren we met vier weg en deed ik geregeld wat kopwerk. Samen met Dieter Vandewalle, Stijn Devulder en Kristof Mouton waren we weg, maar toen het wat begon stil te vallen kwam Frederic Colpaert terug. Toen we met z'n vijven waren was het Frederic die wat aan de rekker hangde. Ik deed terug wat kopwerk om niemand meer te laten terugkeren. Net iets voor de laatste ronde moest Frederic eraf. Ik was wat aan het wachten op een versnelling van Kristof Mouton maar het was Stijn Devulder die plots versneldde. Ik zat achteraan het groepje en liep direct het gaatje terug dicht. Wellicht iets te snel want even verder moest ik Stijn en Dieter terug laten gaan. Net voor we de laatste rechte lijn ingingen kwam Kristog terug bij mij en wist ik dat ik in de spurt ging verliezen, ik probeerde nog maar hij was sneller. Ik werd zo vierde op slechts 12seconden van de winnaar en 2seconden van het podium. Het was jammer maar ik was tevreden van mijn wedstrijd.

Na nog wat te hebben gedronken ging het richting De Haan, daar vond de eerste Halloweenrun plaats. een wedstrijd over 12km. Ik ging normaal meelopen met mijn zoetje maar toen we net iets voor de start wat gingen loslopen voelde ik niets in mijn benen. Ik besliste om toch eens wat door te gaan en te zien of ik ze zou voelen. Eens gestart was ik goed weg en ging al vlug aan de kop lopen. Na de eerste bocht versneldde ik en niemand volgde. Ik bleef de eerste van 3 ronden op een goed tempo lopen, daarna ging ik op een iets rustiger tempo lopen maar nog steeds snel genoeg om de overwinning binnen te halen. Tweede werd Lorenzo Coopman, Geert werd iets later zevende en werd hiermee knap tweede veteraan. Mijn zoetje kwam ook als eerste over de meet, ze liep een zeer sterke wedstrijd en ook dit na haar cross. Zo konden we onze halloween avond super afsluiten, het was een geslaagde dag. Op naar de volgende

Zaterdag gingen we van start in de massa jogging meubelen Den Olifant (na rapper dan een ezel, nu eens een olifant). Dit was ook de afsluiter van het Oostends Loopcriterium. Voor de start zag ik dezelfde concurrenten als de voorbije wedstrijden daar. Ik ging vlot van start en beslistte om een goed tempo te lopen in het begin, omdat het vervolgens naar het bosje ging en daar lag het behoorlijk vuil en gevaarlijk. Toen we in het bosje aankwamen begonnen mijn voeten al wat te schuiven dus nam ik wat gas terug om zeker niet te vallen. Op de goed beloopbare stukken liep ik dan terug wat door. Na de eerste ronde had ik een kleine halve minuut voor op Patrick vanpeteghem. Ik beslistte om een goed tempo te blijven lopen op de goede stukken en zeer voorzichtig te zijn in de bochten want in het begin heb ik toch een paar keer moeten opletten. Ik kwam zo als eerste over de meet en wist daarmee ook de eindoverwinning van het OLC op zak te steken. Tweede werd Patrick Vanpeteghem (ook tweede in het criterium) en derde werd Karel Moerman. Iets verderop kwam Geert als derde in zijn categorie over de meet en nog ietsje later kwam mijn zoetje als tweede dame aan na Gwendolyne Dedeyne. Hiermee won ook mijn zoetje het OLC, zo zijn we terug het snelste koppel van het OLC :) Ze liep zelfs terug een 40" sneller dan vorig jaar en dit op een vuil parcours met toch wel wat wind.

(met/onder politie begeleiding)

Op zondag ging het dan richting Oostkerke om er mee te lopen in de Polderloop, een wedstrijd over 7.2 of 14.4km. We kozen alle drie om van start te gaan op de 14.4km (de één beslistte al sneller dan de ander :)) Toen het startschot weerklonk konden we van start gaan, het ging niet supersnel van bij het begin maar zo bleven we met een mooie groep samen. Ook Geert zat in  die groep. Ik keek geregeld eens achterom om te kijken of hij er nog bij zat. Na twee kilometer kwam Marc <timmermans op kop lopen en ging het plots wat sneller. We waren plots met drie weg, ook Frederik Debacker zat bij ons, hij liep de 7.2km. Onze voorsprong bleef echter beperkt tot zo'n 60-tal meter. Toen het tegen wind was ging het tempo iets omlaag en zag ik dat Geert aan het terugkomen was, toen hij bijna terug bij ons was versneldde Marc terug, hij zag het namelijk niet echt zitten om Geert erbij te krijgen. Na de eerste ronde liepen we nog met z'n tweeen op kop. Met nog 4km te gaan ging ik er vandoor. Ik ging op een vlot tempo door en wist zo de wedstrijd te winnen in 51', Marc kreeg het nog wat lastig en had niet zoveel meer over toen het groepje van drie achter hem begon te spurten, hij kon het nog net volhouden Geert werd vijfde in totaal en werd hiermee ook terug derde in zijn reeks Mijn zoetje, die niet van plan was om de langste afstand te doen liep een goeie wedtsrijd en werd knap derde, tweede in haar reeks. Dit met terug zeer veel wind, zeker de laatste twee kilometers waar het toch wel tegenwind was. Zo konden we tevreden terug naar huis met een mooie zak gevuld met podiumplaatsen :) Op naar de volgende!

Vrijdagavond stond voor de 5de maal rapper dan een ezel te Kuurne op het programma. Deze halve marathon is echt super om te lopen, de sfeer is altijd goed, enkel het weer laat het meestal afweten. Maar dit jaar kwam daar eindelijk verandering in. Het was ideaal van temperatuur, niet teveel wind, veel supporters, broer die zijn eerste halve marathon ging lopen, ... Toen het startschot ging voelde ik dat het goed ging gaan. Ik zat direct in vijfde positie. Het was Woldu die er snel vandoor ging, kort gevolgd door Aman Gemeda en daar nog eens achter Ghirma Brhanu. Ik liep samen met Said Ribag met in ons zog een hele groep lopers. Na de eerste kleine ronde plaatste ik een kleine versnelling, al snel viel er een gaatje en enkel Ribag en Vandecasteele gingen mee. Na een drietal kilometer ging Ribag ervandoor. Ik liet hem wijsselijk gaan want hij ging te snel voor mij. Steven vandecasteele moest even later lossen waardoor ik alleen zat. Voor mij een groepje die iets te snel ging en achter mij twee atleten, Hans reigel en Steven. Ik liet ze terug komen maar toen Hans bij mij kwam en versnelde moest Steven er terug af. We liepen wat samen tot we Aman Gemeda begonnen bij te benen. Toen we bijna bij hem waren vernselde Hans nog eens. Ik liet hem gaan en liep op mijn eigen tempo het gaatje dicht. Toen ik erbij kwam ging Hans nog eens aan. Zo deed hij dit een paar keer tot Aman eraf was. Bij het ingaan van de laatste ronde kwam ik terug bij Hans en die liet me direct op kop lopen. Ik bleef goed doorgaan omdat ik graag onder 1u10' wou lopen. Met nog zo'n 400m te gaan ging Hans, ik liet hem gaan, het ging te snel. Toen ik op zo'n 100m van de aankomst was en de klok zag staan op 1u09'42" ging ik er volledig voor. Met een goeie eindsprint kwam ik als vijfde aan in jawel; 1u09'58". Een nieuw record waar ik super tevreden mee ben. Onderweg had ik mijn broer gedubbeld maar hij was ook aan een goeie wedstrijd bezig. Toen hij zijn laatste ronde inging heb ik nog wat meegelopen met hem. Hij kwam aan in 2u07', wat voor hem kwap is, aangezien hij nog maar 15km maximum had gelopen. Bedankt aan mijn zoetje, mijn ouders, mijn schoonouders, broer voor alle steun en vertrouwen en aan alle supporterss en Klaas Casier die ook kwam supporteren voor de broers Stieperaere :) Het weekend kon alvast niet stuk, alleen nog beter worrden. We besloten de avond traditioneel in de tent met wat steenezelbier en veel plezier :)

De dag nadien was een twijfel geval, lopen in Oostende of in Langemark. We besloten om eens naar Langemark te gaan, waar onze vriend Mario Vanacker een wedstrijd organiseerde. Hij had zelfs gezorgd voor een exacte tien kilometer. Enkel de felle wind was wat minder maar voor de rest was de organisatie in orde, knap gedaan, zeker voor de eerste keer. Voor de start zag ik Mario Vanacker natuurlijk, Bart Maene, Didier Verstraete, ... Toen de start werd gegeven ging ik op kop gaan lopen om te voelen hoe het ging gaan na de halve marathon. Ik moet zeggen dat ik nog een redelijk goed gevoel had, dus besliste ik om wat door te trekken. Enkel Didier ging mee, we bleven heel de tijd samen lopen, al moest ik wel wat meer tegenwind lopen maar dat vond ik niet zo erg. Ik voelde me goed en op 500m van de aankomst gaf ik er een stevige snok aan, Didier liet me direct gaan waardoor ik de wedstrijd won. Ik was zeer tevreden, de dag na mijn halven een wedstrijd winnen was echt super. Mijn zoetje werd in de spurt net tweede maar ze liep een super tijd (40'30") en werd eerste in haar reeks. Geert werd knap vierde veteraan, het weekend werd alleen beter en beter. Zaterdagavond trokken we dan naar Ninove waar er een fuif was van TMF en sponsor Den Blompot. Koen Naert, Kim Barbé (bv, te zien op sporza) en Philip Vanlierde waren ook van de partij.

De zondag besliste mijn zoetje dan om deel te nemen aan de statieloop. Geert ginger ook lopen, dus besliste ik om ook maar mee te lopen, maar dan wel samen met Geert. Mijn zoetje mocht eerst starten, de vrouwen moesten appart loppen. Ze liepen 5.1 kilometer en mijn zoetje werd er knap derde en dit met terug 1' sneller dan vorig jaar. Dan mochten Geert en ik van start gaan voor een wedstrijd over 12.8km. We gingen niet al te snel van start omdat we de wedstrijd goed gingen indelen. Steeds wat sneller gingen we, bij het ingaan van de laatste ronde kwamen we dan bij twee atleten aansluiten, waaronder een  concurrent voor Geert voor zijn categorie. We liepen dan wat tactisch en in de spurt konden we het dan mooi afmaken, Geert werd knap tweede veteraan. Zo sloten we ons loopweekend af met zeer mooie resultaten.